Przejdź do treści
NaWidly.pl
` w Astro trafia do wyniku i notatka redakcyjna wyjechałaby na wszystkie kilkanaście stron poradnika. UDT nie wydaje „sylabusa" - wydaje szczegółową tematykę egzaminacyjną, ponumerowaną od 1 do 13 (§ 3 ust. 5 rozporządzenia Dz.U. 2019 poz. 1008). Blok „P" to część praktyczna, której w tamtej tematyce nie ma: opisują ją osobne, obligatoryjne wytyczne. Nadtytuł musi mówić to, co jest naprawdę, a nie słowem z innego egzaminu. */}

Część praktyczna egzaminu UDT

Przebieg i wymagania praktycznej części egzaminu UDT na wózek jezdniowy podnośnikowy

Część praktyczna egzaminu UDT na wózek jezdniowy podnośnikowy obejmuje obsługę techniczną codzienną i zadanie transportowe, z rygorystycznymi kryteriami oceny.

Widelski stoi na placu manewrowym między dwoma pachołkami, w tle wózek widłowy z paletą na widłach

Egzamin praktyczny na obsługę wózka jezdniowego podnośnikowego z mechanicznym napędem podnoszenia (potocznie: wózka widłowego) weryfikuje nie tylko umiejętność prowadzenia urządzenia, ale przede wszystkim stosowanie zasad bezpieczeństwa i znajomość rutynowych czynności eksploatacyjnych. Przebieg tej części egzaminu, lista ocenianych czynności, kryteria zaliczenia oraz wymagania dotyczące miejsca i dokumentów są szczegółowo uregulowane w wytycznych Urzędu Dozoru Technicznego (wydanie 2 z 31 marca 2021 r.).

Struktura egzaminu praktycznego: dwie części składowe

Egzamin praktyczny składa się z dwóch odrębnych części. Wynik pozytywny z każdej z nich jest warunkiem zdania egzaminu:

  1. Obsługa techniczna codzienna (OTC) - kandydat wykonuje jedną czynność wskazaną przez komisję, wybraną z listy osiemnastu możliwych, zgodnie z typem urządzenia i w granicach instrukcji eksploatacji.
  2. Zadanie transportowe - kandydat wykonuje zadanie jazdy z ładunkiem według wytyczonych etapów na placu manewrowym przygotowanym według określonych parametrów.

Nieuzyskanie wyniku pozytywnego z pierwszej części (OTC) automatycznie skutkuje wynikiem negatywnym z całego egzaminu praktycznego. Poprawka nie jest możliwa w tym samym podejściu.

Przebieg części pierwszej: obsługa techniczna codzienna (OTC)

Komisja kwalifikacyjna wskazuje jedną czynność do wykonania spośród następujących:

  • sprawdzenie dokumentacji urządzenia pod kątem możliwości eksploatacji,
  • sprawdzenie zgodności oznakowania i omówienie piktogramów,
  • sprawdzenie systemu sygnalizacji i oświetlenia,
  • sprawdzenie działania hamulca zasadniczego,
  • sprawdzenie działania hamulca pomocniczego,
  • ocena stanu ogumienia i kół,
  • ocena stanu baterii trakcyjnej,
  • ocena stanu układu hydraulicznego,
  • ocena stanu kabiny,
  • ocena stanu platformy roboczej,
  • ocena stanu cięgien nośnych,
  • ocena instalacji zasilania silnika gazem (LPG),
  • sprawdzenie działania układu sterowania,
  • sprawdzenie stanu wideł, elementów chwytających i osprzętu roboczego,
  • sprawdzenie działania układu awaryjnego opuszczania,
  • sprawdzenie stanu płynów eksploatacyjnych,
  • sprawdzenie działania wskazanego elementu wyposażenia,
  • inna czynność wynikająca z instrukcji eksploatacji.

Zadanie musi być wykonane zgodnie z instrukcją oraz zasadami BHP. Brak poprawności skutkuje natychmiastowym przerwaniem egzaminu praktycznego i wynikiem negatywnym.

Przebieg części drugiej: zadanie transportowe i jego etapy

Po zaliczeniu OTC kandydat przystępuje do zadania transportowego, które obejmuje pięć etapów:

  1. Przygotowanie do pracy w polu START.
  2. Podjęcie ładunku próbnego z pola odkładczego (ustawionego na wysokości minimum 1 m, prostopadle do kierunku jazdy).
  3. Transport ładunku po wyznaczonej trasie w obu kierunkach, z naprzemiennym omijaniem co najmniej dwóch przeszkód.
  4. Odłożenie ładunku w to samo miejsce, z którego był pobrany.
  5. Powrót tyłem bez ładunku i zaparkowanie w polu START.

W przypadku wózków z wysięgnikiem, pobranie ładunku odbywa się na wysięgu R = (Rmax - Rmin) / 2.

Reguła dwóch uchybień i lista nieprawidłowości

W trakcie wykonywania zadania transportowego obowiązuje tzw. reguła dwóch uchybień. Oznacza to, że drugi przypadek tej samej nieprawidłowości lub drugie wystąpienie dowolnej innej nieprawidłowości skutkuje przerwaniem egzaminu i wynikiem negatywnym.

Lista 22 najczęściej ocenianych uchybień obejmuje między innymi:

  • niezastosowanie środków ochrony indywidualnej,
  • uderzenie ładunkiem lub urządzeniem o przeszkodę,
  • niewłaściwe odłożenie ładunku,
  • brak płynności ruchów,
  • niezachowanie prawidłowej pozycji transportowej wideł,
  • brak obserwacji otoczenia,
  • nieprawidłowe zajmowanie lub opuszczanie miejsca operatora (np. brak trzech punktów podparcia),
  • wychylanie się poza obrys kabiny,
  • niestosowanie hamulca pomocniczego,
  • nieustawienie lusterek lub brak zapięcia pasa,
  • najechanie lub przewrócenie elementu wyznaczającego tor jazdy,
  • niewłaściwa kolejność ruchów roboczych,
  • przepychanie, przeciąganie lub upadek ładunku.

Wystąpienie uchybienia zagrażającego bezpieczeństwu (np. spowodowanie sytuacji potencjalnie niebezpiecznej, uszkodzenia lub wypadku) skutkuje natychmiastowym przerwaniem egzaminu.

Wymagania wobec miejsca egzaminu i dokumentacji

Plac manewrowy do egzaminu musi być przygotowany przez wnioskodawcę według następujących wytycznych:

  • pole START o szerokości minimum 150% szerokości wózka,
  • pole odkładcze na wysokości minimum 1 m, ustawione prostopadle do kierunku jazdy,
  • co najmniej dwie przeszkody na trasie,
  • odległość między przeszkodami: 2 x L, gdzie L to długość geometryczna urządzenia do czoła wideł,
  • odległość pola odkładczego od pierwszej przeszkody: minimum 3 x L,
  • szerokość trasy manewrowej: 2 x L.

Na miejscu egzaminu muszą znajdować się:

  • aktualny protokół i decyzja zezwalająca na eksploatację urządzenia,
  • instrukcja obsługi wózka,
  • dziennik konserwacji,
  • operator z ważnym zaświadczeniem kwalifikacyjnym do obsługi danego typu wózka.

Brak któregokolwiek z powyższych elementów skutkuje zakończeniem postępowania egzaminacyjnego z wynikiem negatywnym.

Osoby i dokumenty wymagane podczas egzaminu

Komisja kwalifikacyjna UDT przeprowadzająca egzamin musi liczyć co najmniej dwie osoby. Z przebiegu egzaminu sporządza się protokół, który podpisują wszyscy członkowie komisji. Po egzaminie kandydat jest informowany o wyniku bezpośrednio. Pozytywny wynik stanowi podstawę do wydania zaświadczenia kwalifikacyjnego.

W przypadku negatywnego wyniku konieczne jest ponowne złożenie wniosku i przystąpienie do egzaminu w nowym terminie. W razie niestawienia się na egzaminu i odpowiedniego powiadomienia UDT najpóźniej 3 dni robocze przed terminem, opłata może zostać zaliczona na poczet kolejnego podejścia lub zwrócona.

Na czym najczęściej się potykają

Najczęstsze przyczyny niepowodzenia podczas egzaminu praktycznego to:

  • nieznajomość czynności obsługi technicznej codziennej i brak umiejętności jej wykonania zgodnie z instrukcją,
  • popełnienie dwóch różnych lub dwa razy tej samej nieprawidłowości w trakcie zadania transportowego,
  • nieuwaga podczas manewrowania (najechanie na przeszkodę, potrącenie elementu toru jazdy),
  • nieprzestrzeganie zasad bezpieczeństwa (np. brak zapiętego pasa, nieprawidłowe opuszczanie stanowiska),
  • nieprawidłowe ułożenie lub podjęcie ładunku,
  • brak płynności ruchów roboczych i nieprzestrzeganie prawidłowej kolejności czynności,
  • brak wymaganych dokumentów lub nieprzygotowanie stanowiska egzaminacyjnego według wytycznych.

Częstym błędem jest także nieobecność osoby z ważnymi uprawnieniami do obsługi na miejscu egzaminu lub brak aktualnej dokumentacji urządzenia.

Gdzie ta wiedza wypada na egzaminie

Opisane zagadnienia obowiązują wyłącznie w części praktycznej egzaminu UDT na obsługę wózka jezdniowego podnośnikowego.

Stan prawny na 9 września 2026 r.. Skąd bierzemy stan prawny, opisaliśmy w źródłach i metodologii.